Senin, 30 Januari 2017
Puisi Kelompok
SEBATAS BAYANGAN
Sehambar sayur tanpa garam
Bagai hujan tanpa pelangi
Kau ada, tapi tak ada
Hatiku ini
Bagai daun yang melayang-layang tanpa arah
Wajahmu
Selalu menghantuiku
Ingin ku buang kau
Jauh dari fikranku
Namun,
Disetiap waktuku
Kau tak pernah pergi
dan selalu menghantuiku
puisi jawa
KENANGAN ENDAH
Aku tansah kelingan
Nalika kowe lan aku mlaku
Nate mlaku bebarengan
Ana dalan kene
Dalan iki bakal dadi kenangan Endah
Kang tansah angel tak lalekake
Nalika aku bebarengan marang sliramu
Ing sekeliling kang tansah
Akeh kembang mekar warna-warni
Kupu miber mrono lan mrene
Rasane koyo ndunyo melu seneng
Amandhang aku lan sliramu
Mlaku bebarengan
Ananging, saiki sliramu dan sliraku
Wus bedo ora kaya biyen
Analika aku isih kok kanthi-kanthi
Saiki aku linambaran
Rasa kangen marang sliramu
Sing bakal tak simpen
Ana impenku. . .
by: Laili Fitri Astutik
GADING
Hati seakan teriris perih
Jiwa seakan pergi dengan sendirinya
Tinggalah raga, raga yang lemah
Tak kuduga air mata meleleh
Tak mampu ku menahan
Derasnya hujan yang membasahi pipi
Ketika ku melihatmu bersama sang insan
Baru senja kemarin
Kau ucap kata-kata indah
Kau berikanku sebuah harapan
Harapan yang begitu besar
Bagai burung terbang ke angkasa
Namun, tak ku sangka kau tega hancurkan
Kau jatuhkanku tanpa sebuah perasaan
Tak pernah sedikit pun ku bayangkan
Inikan kau lakukan padaku
Mengapa kau buatku terbang tinggi ke angkasa
Jika akhirnya kau jatuhkanku
Hingga membuat luka
Jika waktu bisa ku putar
Takkan pernah ku sudi mengenalmu
Agar ku tak pernah menjadi Gading
yang akhirnya kan retak
Sabtu, 28 Januari 2017
Puisi Jawa
KANGEN
Sumribit angin wengi
Numekakno rasa kangenku,
Marang sliramu
Sliramu kang tansah ora bisa,
Nginger ing pikiranku
Meski sliramu tansah wus ora kaya bien
Sing tak kanthi-kanthi
Ananging,
Aku durung bisa lali tekan wanci iki
Analika bebarengan marang sliramu
Amandhangono ing dhuwur kae
Lintang-lintang ing tawang
Mancarke sinare gilar-gilar
Kaya atiku wanci iki
Kang tansah nduwe
Rasa Kangen marang sliramu
Wus tau aku sumedya
Nglalekake sliramu
Ing pikiranku
Ananging,
Rasa kangenku kang tansah ora iso ilang
Rasa kangen iki
Kang bakal ngebaki
Impen ing petenging wengi
By: Laili Fitri Astutik
Langganan:
Komentar (Atom)
