Jumat, 24 Februari 2017

BINGUNG


Masa demi masa berlalu sudah

Manis pahitnya hidup tlah kurasa

Hidup penuh liku

Berjuang untuk maju

Tawa dibibirku

Duka dikesendirianku

 

Impian, harapan dan masa depan

 Semua tlah ada di memori

Namun, arah tujuan mana yang harus kutapaki

Untuk melangkahkan kakiku ini. , .


Kau yang Berbeda

 


Matamu indah bersinar bagai rembulan

Senyummu, tak pernah pudar dari bibir manismu

Kau indah

Namun tak banyak bumi yang peduli

Kau mampu

Andai semua orang mengerti

 

Hanya karna kau terlihat tak sempurna

Apakah kau juga tak bisa bahagia?

Kau tahu engkau berbeda 

Namun, kau mampu sembunyikan

Sakitmu, semua dari mereka


Ku harap kau bisa bertahan

Untuk Kemajuan...

Meski, fisikmu tak sesempurna mereka


by: Laili Fitri Astutik

Senin, 30 Januari 2017

Bagai pasir yang hilang tertelan ombak

Tak pernah kau berikanku arti

Arti yang slalu aku harapkan

Selama ini. . .


Disini kau membuatku

Bagai butiran debu

yang tak pernah 

Memiliki sebuah arti

Puisi Kelompok


SEBATAS BAYANGAN

Sehambar sayur tanpa garam
Bagai hujan tanpa pelangi
Kau ada, tapi tak ada
Hatiku ini
Bagai daun yang melayang-layang  tanpa arah
Wajahmu
Selalu menghantuiku
Ingin ku buang kau
Jauh dari fikranku
Namun,
Disetiap waktuku
Kau tak pernah pergi
dan selalu menghantuiku

 

BUKU

 

Bagai mentari yang tak tertelan hujan

Bagai bulan yang selalu bersinar

Selalu ada dan tak pernah hilang 

Di setiap hati dan fikiran sang insan

Kaulah sumber inspirasi yang sejati


by: Laili Fitri A

puisi jawa

KENANGAN ENDAH


Aku tansah kelingan

Nalika kowe lan aku mlaku 

Nate mlaku bebarengan

Ana dalan kene


Dalan iki bakal dadi kenangan Endah

Kang tansah angel tak lalekake

Nalika aku bebarengan marang sliramu


Ing sekeliling kang tansah

Akeh kembang mekar warna-warni

Kupu miber mrono lan mrene

Rasane koyo ndunyo melu seneng

Amandhang aku lan sliramu

Mlaku bebarengan

Ananging, saiki sliramu dan sliraku

Wus bedo ora kaya biyen

Analika aku isih kok kanthi-kanthi

 

Saiki aku linambaran

Rasa kangen marang sliramu

Sing bakal tak simpen 

Ana impenku. . .

 

by: Laili Fitri Astutik



GADING


Hati seakan teriris perih

Jiwa seakan pergi dengan sendirinya

Tinggalah raga, raga yang lemah


Tak kuduga air mata meleleh

Tak mampu ku menahan

Derasnya hujan yang membasahi pipi

Ketika ku melihatmu bersama sang insan


Baru senja kemarin

Kau ucap kata-kata indah

Kau berikanku sebuah harapan

Harapan yang begitu besar

Bagai burung terbang ke angkasa 


Namun, tak ku sangka kau tega hancurkan

Kau jatuhkanku tanpa sebuah perasaan

Tak pernah sedikit pun ku bayangkan 

Inikan kau lakukan padaku


Mengapa kau buatku terbang tinggi ke angkasa

Jika akhirnya kau jatuhkanku

Hingga membuat luka


Jika waktu bisa ku putar

Takkan pernah ku sudi mengenalmu

Agar ku tak pernah menjadi Gading

yang akhirnya kan retak


By: Laili Fitri A

Sabtu, 28 Januari 2017

Puisi Jawa

KANGEN

Sumribit angin wengi

Numekakno rasa kangenku,

Marang sliramu 

Sliramu kang tansah ora bisa,

Nginger ing pikiranku

 

Meski sliramu tansah wus ora kaya bien

Sing tak kanthi-kanthi

Ananging,

Aku durung bisa lali tekan wanci iki

Analika bebarengan marang sliramu

 

Amandhangono ing dhuwur kae

Lintang-lintang ing tawang

Mancarke sinare gilar-gilar

 

Kaya atiku wanci iki

Kang tansah nduwe

Rasa Kangen marang sliramu

 

Wus tau aku sumedya

Nglalekake sliramu

Ing pikiranku

Ananging, 

Rasa kangenku kang tansah ora iso ilang

Rasa kangen iki

Kang bakal ngebaki

Impen ing petenging wengi

 

By: Laili Fitri Astutik